Kunst&Poëzie

Wilde Ganzen 

Je hoeft niet goed te zijn.

Je hoeft niet honderd kilometer op je knieën

door de woestijn te kruipen, als boetedoening.

Het enige wat je hoeft is het zachte dier van je lichaam

laten liefhebben wat het liefheeft.

Vertel me over wanhoop, de jouwe, en ik vertel je de mijne.

Ondertussen gaat de wereld door.

Ondertussen bewegen zon en heldere regendruppels

langzaam over landschappen,

over de prairies en de verre bossen,

de bergen en de rivieren.

Ondertussen keren de ganzen, hoog in de helderblauwe lucht,

weer naar hun thuis terug.

Wie je ook bent, hoe eenzaam misschien,

de wereld schenkt zich aan jouw verbeelding,

roept naar jou als de wilde ganzen, luid en opwindend –

en keer op keer wijzen ze jou de plaats

in de familie van alle dingen.

Mary Oliver